Xa cansa ler tantos anos e tantas veces que Astano volve á construción de buques mercantes nas dúas gradas.

Considerado a mediados dos anos 80, o estaleiro máis grande de Europa e líder da construción ríxida, non sucumben por casualidade, senón máis ben como vítima de intereses políticos e de competencia; representados principalmente por Alemaña, que o esixía para poder entrar España no MCE e saldar vellas contas en Suresnes.

A reconversión da principal fonte de ingresos da nosa autonomía non foi posíbel sen a complicidade da case política a todos os niveis, tamén coa dunha ampla base social periférica.

A Cidade da Ilustración (o Ferrol de Pablo Iglesias) non pechou nin un só día en sinal de solidariedade, por contra achegou políticos e sindicalistas dispostos a firmar e xustificar a reconversión publicamente. (Así se fixeron carreiras espectaculares). Agora non parece estar contenta a cidade sen o estaleiro da aldea de Fene, pero tampouco aprenderon do pasado, senón esqueceríanse de perxudicar Reganosa, cando calaron mentres se construía. A solución sería que Feijóo, a diferenza do anterior presidente da Xunta, fixese forza co BNG ante o Goberno central defendendo Astano, como están a facer na defensa da fusión das Caixas.

¡Claro que esas negociacións terían que ser masivamente apoidas pola xente na rúa, principalmente as das tres comarcas máis implicadas: Ortegal, Ferrol e Eume! E por suposto, polos traballadores de Astano que se esqueceran de non firmar a reconversión.